अभावभन्दा भारी त तिम्रो अनुपस्थिति लाग्छ।##### सम्बन्ध सकिए, तर यादहरू बाँकी रहे।#####दुःख बोल्दैन, आँखा बोल्छ।#####छुट्टिने कुरा शब्दमा होइन, सासमा महसुस हुन्छ।#####तिमी गएपछि घर पनि पराई भयो।#####म हाँसेर पनि थाकेको छु।#####तिमीले छोडेको खालीपन शब्दले भरिँदैन।#####मायाले शान्ति दिन्छ भने पीडाले शक्ति सिकाउँछ।#####कहिलेकाहीँ माया भएर पनि हार्नुपर्छ।#####तिमी बिना म आफैंलाई खोज्दैछु।#####टुट्दा पनि मनले तिमीलाई दोष दिँदैन।#####यादहरूले रातलाई झन् लामा बनाउँछन्।#####मायाको अन्त्यले जीवन रोकिन्छ र फेरि बिस्तारै चल्छ।#####सपना टुट्यो, तर आँखा अझै जागा छ।#####तिमी नभएको हाँसो खोक्रो लाग्छ।#####छुट्टिए पनि मेरो मनमा तिमीको नाम बाँकी छ।#####पीडा बोल्दैन, तर बिस्तारै चिह्याउँछ।#####म छुट्टिन चाहेको थिएन, तर बाँच्न चाहन्थें।#####भेट्न पाएको भए पनि तिमीलाई थाम्न सकिनँ।#####मायामा हार्दा आफू नै अपरिचित हुन्छ।#####मनको चोट सबैभन्दा मौन घाउ हो।#####तिमीले छोडेका ठाउँहरू अहिले पनि तातो छन्।#####माथि हाँसो, भित्र आँसु।#####तिमी सम्झिँदा मनले पुरानो गीत बजाउँछ।#####रातले सधैं तिम्रो कमी देखाइदिन्छ।#####म बाँचिरहेछु, तर अलि कम।#####तिमी बिना मेरो मनको ठेगाना छैन।#####माया त थियो, तर समय गलत थियो।#####तिमीले दिएको शून्यताको आकार ठूलो छ।#####दुःख सधैं आँसु होइन, कहिले मौन पनि हो।#####तिमीलाई सम्झेर पनि म आफैंलाई बिर्सिएँ।#####अन्त्यको पीडा सुरुवातको माया जस्तै गहिरो हुन्छ।#####मन भित्रको हिमाल पनि तिमीले पगाल्यौ।#####आज पनि तिम्रो नामले मेरो मन झस्काउँछ।