कहिले काहिँ मन भित्रको कुरा आँखा बाट बुझ्नुपर्छ ।#####कहिलेकाहीँ मौनता सबैभन्दा ठूलो उत्तर हुन्छ।#####भित्रको पीडा हाँसोले छोप्न सकिँदैन।#####मन सधैं साँचो बोल्छ, हामी मात्र सुन्दैनौं।#####मनले खोजेको शान्ति बाहिर भेटिँदैन।#####थाकेको मनलाई शब्द होइन, साथ चाहिन्छ।#####मनको घाउ समयले होइन, समझले निको हुन्छ।#####सम्झनाले मनलाई कहिले मिठो, कहिले भारी बनाउँछ।#####मनको कुरा भन्न गाह्रो छ, तर लुकाउन गाह्रो हुन्छ।#####मन जोगाउन कहिलेकाहीँ टाढा हुनुपर्छ।#####भित्रको डर बोल्न सके मन हल्का हुन्छ।#####मनले गरेको भरोसा सबैभन्दा पवित्र हुन्छ।#####मन दुख्दा संगीत पनि मौन लाग्छ।#####मनलाई बुझ्ने मान्छे पाउनु भाग्य हो।#####मनले हारेपछि आँखाले जिताउन खोज्छ।#####मनका कुरा कागजमा उतार्दा हल्का लाग्छ।#####मन कहिले बालक, कहिले बूढो हुन्छ।#####मनले बाँच्ने ठाउँ खोज्छ, भीडमा होइन।#####मनको सत्य ढिलो भए पनि बाहिर आउँछ।#####मनको शान्ति बिना कुनै उत्सव रमाइलो हुँदैन।#####मनले माया गर्छ, दिमागले डराउँछ।#####मन भित्रका आँसु शब्द बनेर बग्छन्।#####मन त यति सानो, तर बोझ धेरै।#####मनले भनेका कुरा समयले प्रमाण गर्छ।#####मनको चोट लुकाउने होइन, बुझ्ने मान्छे चाहिन्छ।#####मनको बोलाइ प्रायः मौन हुन्छ।#####मन आफैंसँग मिल्न पाएपछि संसार सुन्दर हुन्छ।#####मनले बाँच्न चाहेको ठाउँ तिम्रो नजिक हो।#####मनको पर्खाइ कहिलेकाहीँ जीवनभरि हुन्छ।#####मनलाई छोएपछि शब्दहरू साधारण लाग्छन्।#####मनलाई दुखाउनु सजिलो, मनाउनु गाह्रो।#####मनभित्रको शून्य भरिन समय चाहिन्छ।#####मनको प्रेम कहिल्यै पुरानो हुँदैन।#####मन बाँचुन्जेल आशा बाँकी रहन्छ।#####मनको कुरा नबुझिने भए पनि महसुस हुन्छ।